قدرتمندترین و سریعترین نرمافزارهای ضدویروس معرفی شدند.
AV-Comparatives، یکی از مهمترین مراکز تست و ارزیابی برنامههای
ضدویروس، با انتشار نتایج بررسیهای جدید حود، بهترین نرم افزارهای امنیتی
جهان در زمینه قدرت شناسایی ویروسهای رایانهای و نیز سرعت عملکرد را
معرفی کرد.
به گزارش ایتنا، بنا بر گزارشهای منتشر شده در پایگاه
اینترنتی این مرکز و در جدیدترین ارزیابیهای مقایسهای که در ماه گذشته
میلادی بین ۱۷ نرم افزار ضدویروس و امنیت اینترنت انجام شد، قدرت و قابلیت
ویروس یابی مهمترین برنامههای امنیتی جهان مورد بررسی قرار گرفت که
شرکتهای F-Secure، Panda Security و Trend Micro هرکدام با شناسایی ۹۹.۳
درصد از کل ویروسهای رایانهای، موفق شدند تا عنوان قدرتمندترین نرم
افزارهای ضدویروس را به خود اختصاص دهند. شزکتهای BitDefender و G-Data
نیز با کشف اندکی بیش از ۹۸.۵ درصد از نرم افزارهای مخرب، عنوانهای بعدی
برترین ضد ویروسها را به خود اختصاص دادند.
هم چنین، نتایج این
بررسی نشان میدهد که از میان ۱۷ نرم افزار مورد ارزیابی تنها ۸ مورد موفق
به کسب بالاترین گواهی کیفی (Advanced ) شده و بقیه نرم افزارها به دلایل
مختلف، از جمله اشتباه در شناسایی ویروسها از دستیابی به این گواهی باز
ماندهاند.
علاوه بر این در ارزیابی دیگر AV-Comparatives که در
زمینه سرعت عملکرد نرم افزارهای ضدویروس و میزان بار منفی آنها بر روی
سیستمهای منطبق با دنیای واقعی انجام گرفت، ۷ نرم افزار امنیتی که برخی از
آنها دارای بزرگترین و خوشنامترین برندهای امنیتی دنیا هستند موفق به
کسب گواهی برتر کیفیت نشدهاند. این در حالیست که ۱۰ نرم افزار امنیتی
دیگر، دارای شرایط لازم برای دریافت گواهی کیفیت برتر در زمینه سرعت عملکرد
و عدم ایجاد بار منفی در رایانهها بودهاند.
بر اساس گزارش
AV-Comparatives، در نهایت از میان ۱۷ شرکت امنیتی مورد بررسی، تنها پنج
شرکت شامل Panda Security، F-Secure، ESET، Kaspersky و Avast موفق شدهاند
که هم در حوزه شناسایی ویروسها و هم در زمینه سرعت عملکرد امتیاز
Advanced را بدست بیاوردند.
با انجام چند کار ساده میتوان سرعت مودم سیستم رایانه خود را بهینهسازی کرد.
برای بهینهسازی سرعت مودم ابتدا از منوی Start برنامه Run را اجرا کرده و عبارت System.ini را تایپ و Enter کنید.
در صفحهای که باز میشود، عبارت [386Enh] را پیدا کنید و خط جدیدی در زیر آن یجاد کرده و این عبارت را در آن تایپ کنید؛ ComXIrqYBuffer=1024
بهجای حرف X شماره Com Port مودم خود و به حرف Y شماره IRQ مودم خود را وارد کنید. برای فهمیدن این دو شماره ابتدا وارد Control Panel شوید، سپس برروی Fax and Modem Options کلیک کنید و در صفحه ای که باز میشود، برروی زبانه Modems کلیک کنید و در روبهروی نام مودم مورد نظر شماره Com Port آن نوشته شده است.
برای به دست آوردن IRQ نیز در همین صفحه برروی Properties کلیک کنید و در زبانه Resources شماره IRQ شما مشخص است. پس انجام این مراحل فایل را Save کنید، ببندید.
در قسمت Modem Properties در زبانه Modem , Maximum Port Speed را برروی بالاترین مقدار خود قرار دهید و در قسمت دوم برروی زبانه Advanced کلیک کرده و در قسمت Port Settings مطمئن شوید Use FIFO Buffers تیک خورده است و Receive Buffer برروی حداکثر مقدار خود است.
بعضی از این تکنولوژی ها تا مدت ها در بازار باقی مانده و شاخص های کاملا جدیدی را تعریف می کنند و برخی دیگر به سرعت از میان رفته و جای خود را به محصولات جدید تر می دهند. در این مطلب می خواهیم نگاهی به گجت ها و تکنولوژی هایی بیاندازیم که خیلی سریع از میان رفتند.
حجم تکنولوژی ها و محصولاتی که روزانه در حال معرفی و عرضه شدن هستند؛
تا چه اندازه بالا است. بعضی از این تکنولوژی ها تا مدت ها در بازار باقی
مانده و شاخص های کاملا جدیدی را تعریف می کنند و برخی دیگر به سرعت از
میان رفته و جای خود را به محصولات جدید تر می دهند. در این مطلب می خواهیم
نگاهی به گجت ها و تکنولوژی هایی بیاندازیم که خیلی سریع از میان رفتند.
اگر می خواهید با آن ها آشنا شوید، به ادامه مطلب مراجعه کنید.
Flip
دوربین های فیلمبرداری پرتابل فلیپ، برای اولین بار در 2007 پدیدار
شدند و فروش بسیار خوبی را هم تجربه کردند. به طوری که در دو سال اول
عرضه، 2 میلیون دستگاه از آن ها به فروش رسید. به مرور زمان نسخه های
متعددی از این دوربین ها به بازار آمد و بهبود هایی از جمله قابلیت ضبط HD
به آن ها اضافه شد. مصرف کنندگان می توانستند با اضافه کردن طرح و نقش
دلخواهشان به بدنه این دوربین ها، طراحی مورد علاقه خود را روی آن ها
اعمال کنند.
اما از آن جایی که بازار تلفن های هوشمند در سال 2009
به شدت داغ شده بود، کمپانی سازنده توانایی رقابت را در خود ندید و حق
امتیاز فلیپ را با قیمت 590 میلیون دلار به شرکت سیسکو فروخت. اما سیسکو
هم نتوانست با این همه تلفن همراهی که قابلیت ضبط ویدئویی را در اندازه ای
کوچکتر و با امکاناتی بیشتر ارائه می کنند؛ رقابت کند. پس در آپریل همین
امسال به عمر فلیپ پایان داد.
- مایکروسافت کین:
کین تلفنی بود که مایکروسافت سرمایه گذاری زیادی رویش انجام داد و
با سر و صدای زیادی معرفی اش کرد. اما بازخورد هایی به این تلفن داده شد
که مایکروسافت اصلا منتظرش نبود. تقریبا 6 هفته از وارد شدن این گوشی به
بازار فروش می گذشت که مایکروسافت فروش آن را متوقف کرد. آن هم به خاطر
خریداران بسیار کم و اوضاع بسیار بد فروش. در نهایت کل تیمی که روی تلفن
کین کار می کردند، به پروژه ویندوز فون 7 هدایت شدند. پروژه ای که تاکنون
موفق عمل کرده است.
- Audrey از شرکت 3Com:
آدری پروژه ای بود که وقتش را به برنامه ریزی برای انجام وظایف
کوچک در خانه اختصاص داده بود. البته بیشتر به درد آشپزخانه می خورد. شرکت
3Com این گجت اینترنتی را در سال 2000 به بازار عرضه کرد تا راهی آسان
برای مدیریت ایمیل ها و تقویم های دیجیتالی و همچنین جستجو در اینترنت
ارائه دهد. اما این دستگاه ثابت کرد که برای اینترنت پر هزینه و خام آن
روز ها؛ نمی تواند چندان کارآمد باشد. در نتیجه تولید آن در کمتر از هشت
ماه متوقف شد.
- سرویس Lala
لالا یک سرویس جذاب بود که به کاربران اجازه می داد که آهنگ ها را
یک بار به صورت رایگان گوش کنند و سپس برای هر بار پخش آهنگ از آن ها 10
سنت پول می گرفت. کاربران همچنین می توانستند با پرداخت 89 سنت، آهنگ را
خریداری نمایند. لالا کم کم در نسخه های متعددی عرضه شد و در نهایت با
اضافه کردن قابلیت های تحت کلود، به کاربران اجازه می داد که آهنگ هایشان
را آپلود کرده و از هر کامپیوتری که می خواهند به آن ها دسترسی پیدا کنند.
با تجاری تر شدن سرویس لالا، صاحب آیتیونز نگران کسب و کار خود شد. در
نتیجه اپل این سرویس را در دسامبر 2009 خرید و در ماه می سال بعد، صدای
لالا را برای همیشه خاموش کرد.
- پاور مک G4 مکعبی:
کامپیوتر زیبایی بود که البته مورد توجه هم قرار گرفت. اما گران
بود و این کار به روز رسانی آن را سخت می کرد. البته این را هم باید گفت
که پاور مک با مشکلات حرارتی زیادی هم دست به گریبان بود. این هم از شرح
عمر یک ساله پاور مک G4 !
- کامپیوتر های شخصی فوق کوچک ویندوزی:
در سال 2006 بود که مایکروسافت شروع به ترقیب سازندگان سخت افزاری
به ساخت کامپیوتر های پرتابل و سبک و کوچک کرد. نتیجه دستگاه هایی مانند
این، از شرکت OQO بودند. این دستگاه 1.5 گیگاهرتز پردازنده را با 60
گیگابایت هارد دیسک و 1 گیگابایت رم مخلوط می کرد و به دست شما می رساند.
ویندوز ویستا و خدمات پهنای باند موبایلی را هم روی آن در اختیار داشتید.
دستگاه های شبیه این، گجت های تاثیر گذاری بودند اما خیلی زود توسط
اسمارتفون ها و نوت بوک های مجهز به Wi-Fi کنار زده شدند. حالا این تبلت
است که دارد نوت بوک را کنار می زند. اما به نظرتان چرا چنین چیزی در آن
زمان موفق نشد؟
- واقعیت مجازی:
مواظب باشید که واقعیت مجازی را با واقعیت افزوده اشتباه نگیرید.
واقعیت مجازی چیزی شبیه فناوری سه بعدی امروزی بود. اما برای دهه 90 . در
آن زمان مردم واقعا مشتاق بودند که تجربه همه جانبه و غنی ای با این
تکنولوژی داشته باشند. اما دستگاه های بزرگ و حجیم آن زمان نتوانستند این
انتظار را به خوبی برآورده کنند.
با بر سر گذاشتن این کلاه ها
مردم وارد دنیای کاملا مجازی ای می شدند که توسط کامپیوتر تولید شده بود.
اما با اینترفیس تعاملی خود احساس واقعیت را منتقل می کرد. البته قرار بود
که منتقل بکند. در واقعیت این فناوری با آن کلاه سنگین و دسکتش های
الکترودی فقط می توانست شبیه سازی ضعیفی را از واقعیت ارائه دهد.
- Pippin، محصول مشترک اپل و باندای
اپل سعی کرد با این کنسول در بازار بازی های ویدئویی 1995 وارد
شود. بازاری که قبلا توسط پلی استیشن سونی، نینتندو 64 و سگا سترن اشغال
شده بود. پیپین می خواست تمام این کنسول ها را با قلب قدرتمند مکینتاشی
خودش از راه به در کند. پیپین می توانست هم بازی را به کاربرانش بدهد و هم
سایر سرگرمی های پرطرفدار را. می توانست هم به عنوان یک سی دی رام و هم
به عنوان یک کامپیوتر شبکه عمل کند. اما تعداد بسیار کم بازی های موجود
(18 گیم) و همچنین قیمت گران 599 دلاری، باعث شدند که این کنسول شکست
بخورد.
- گوگل Wave:
گوگل ویو در آگوست سال 2010 به آب انداخته شد و یک سال بعد، روی
ساحل به گل نشست. این سرویس امکان همکاری و ارتباطات دیجیتال را به
کاربران خود می داد. البته قبل از هر چیز باید چندین صفحه درباره آن
مطالعه می کردید و ویدئوی آموزشی طولانی اش را هم می دیدید. این تکنولوژی
مملو از قابلیتهای مختلف بود و به کسانی که روی یک پروژه کار می کردند،
اجازه می داد که پیشرفت کار خود را در مرورگرشان ببینند. در این سرویس، وب
به هر کاری کمک می کرد و البته امکان یکپارچه شدن با بلاگ ها هم برای آن
محیا بود.
اما با وجود مقدار اطلاعات زیاد و اینترفیس سخت، در مرور
زمان مردم فهمیدند که اگر به سراغ یاد گرفتن نحوه کار با این سرویس
بروند، وقتشان را روی یاد گرفتن یک زبان مرده تلف کرده اند. پس رفته رفته
طوفان فرونشست و دریا دوباره آرام و خالی از موج گردید. و این اصلا به نفع
گوگل نبود...
وایمکس
سیستم ارتباطی و دیجیتالی بی سیم می باشد. همچنین به عنوان پروتکل ۸۰۲٫۱۶ (
توسط IEEE ) شناخته شده است که جایگزینی برای شبکه های بی سیم نواحی شهری
تعیین شده است. WiMAX می تواند دستیابی بی سیم پهن باند فراهم سازد ( BWA )
که تا ۳۰ مایل ( ۵۰ کیلومتر ) برای ایستگاه های ثابت و ۳ تا ۱۰ مایل ( ۵
تا ۱۵ کیلومتر ) برای ایستگاه های سیار را پوشش می دهد. برعکس، استاندارد
های شبکه های بی سیم محلی برای سیستم Wi-Fi در پروتکل ۸۰۲٫۱۱ در اکثر حالت
ها به تنها ۱۰۰ تا ۳۰۰ فوت ( ۳۰ تا ۱۰۰ متر ) محدود شده است.
با WiMAX، سرعت داده ها در شبکه هایی مانند Wi-Fi به سادگی پشتیبانی می شود. اما موضوع تداخل امواج کاهش می یابد. WiMAX بر روی هر دو فرکانس های مجاز و غیر مجاز قابل اجراست که بدین وسیله محیطی تحت کنترل فراهم ساخته و الگوی اقتصادی قابل رشدی را برای امواج قابل حمل بی سیم ایجاد می سازد.
WiMAX می تواند برای شبکه های بی سیم دقیقا به طور مشابه ای با پروتکل های رایج Wi-Fi مورد استفاده قرار گیرد. WiMAX نسل دوم پروتکلی است که استفاده موثرتری از پهنای باند و جلوگیری از تداخل امواج را امکان پذیر ساخته و امکان سرعت های داده ی بالاتری بر روی مسافت های طولانی تر ممکن می سازد.
استاندارد ۸۰۲٫۱۶ از IEEE ویژگی های تکنیکی از پروتکل های ارتباطی را تعیین می سازد. گروه orum در WiMAX وسیله ای برای تست تجهیزات تولید کنندگان برای سازگاری بیشتر پیشنهاد می کند که همان طور که برای یک گروه صنعتی چنین محیطی را فراهم می سازد که مختص پرورش تجاری سازی و توسعه ی تکنولوژی می باشد.
WiMAX می تواند یک نقطه مرکزی را برای مشتریان فراهم سازد. علاوه بر آنکه چنین امکاناتی برای فراهم کنندگان خدمات، تولید کنندگان، تحلیل گران و محققانی که به تکنولوژی WiMAX، خدمات و محصولات آن علاقه مندند نیز امکان پذیر است. به زودی، WiMAX اصطلاحی به خوبی شناخته شده ای برای توصیف دستیابی اینترنت بی سیم در سرتاسر دنیا خواهد شد